گلبول های قرمز خون سلول هایی است که وظیفه اکسیژن رسانی به بافت های بدن را به عهده دارد و تعداد آن ها بر حسب سن و جنس متفاوت است.  بیماری را که در آن تعداد گلبول های قرمز در واحد حجم افزایش می یابد، غلظت خون می نامند.  در این بیماری، میزان هموگلوبین در مردان به بالاتر از ۱۸ گرم و در خانم ها به بالاتر از ۱۶ گرم در دسی لیتر می رسد. این بیماری بیشتر در آقایان و در سنین بالاتر از ۴۰ سال شایع است. این بیماری موجب کند شدن حرکت خون در رگ ها و قلب می شود و احتمال ایجاد لخته های خونی را بالا می برد. به دنبال آن مشکلاتی مثل گرفتگی دست و پا، افزایش فشارخون، خونریزی از بینی، بزرگ شدن کبد و طحال، آمبولی ریوی و سکته های قلبی و مغزی روی می دهد. عوامل مختلفی می تواند موجب بروز غلظت خون شود؛ از جمله زیاده روی در خوردن غذاهای چرب و سرشار از گوشت قرمز و چربی های جامد، عوامل ژنتیکی و مادرزادی، اضطراب و شوک های عاطفی، تعریق و اسهال های شدید، زندگی یا حضور در ارتفاعات و نواحی کوهستانی، آلودگی هوا، استعمال سیگار و وجود بیماری های قلبی- ریوی و…

بالا رفتن غلظت خون یک سری علائم و نشانه های ظاهری دارد مانند برافروختگی و قرمز شدن صورت، کبودی لب ها و نوک انگشتان دست و پا به خصوص هنگام فعالیت بدنی، اختلالات هوشیاری مثل خواب آلودگی، اختلالات بینایی و تنفسی، ضعف و بی حالی، سردردهای غیرطبیعی، خارش بدن به خصوص بعد از استحمام و برجستگی ورید های چشمی.

                                                                                                      

با دیدن این علائم می توان به احتمال بالا رفتن غلظت خون مشکوک شد ولی تشخیص نهایی با آزمایش هایی مثل شمارش سلول های خونی و سنجش میزان هموگلوبین امکان پذیر است. باید دانست که بر خلاف تصور بعضی مردم که تیرگی خون را نشانه غلظت خون می دانند، تشخیص این بیماری با استفاده از رنگ ظاهری خون امکان پذیر نیست. درمان این بیماری شامل استفاده از درمان دارویی توام با تغییر در سبک زندگی و رژیم غذایی است.  برای درمان دارویی اغلب با نظر پزشک از تجویز قرص آسپرین برای کاهش غلظت خون استفاده می شود .همچنین اهدای خون به صورت منظم و پرهیز از کشیدن سیگار و قرار گرفتن در معرض هوای آلوده نیز دردرمان موثر است. در این میان اگر بیماری زمینه ای مثل بیماری های قلبی و ریوی عامل ایجاد غلظت خون باشد، بیماری مذکور نیز باید به نحو مناسب کنترل و درمان شود. اگر به این بیماری مبتلا هستید، باید در رژیم غذایی خود مصرف روغن های جامد و حیوانی، گوشت قرمز، دل و قلوه و مغز گوسفند و لبنیات پرچرب را کاهش دهید و در عوض مصرف لبنیات کم چرب، ماهی، میوه و سبزیجات فراوان را جایگزین کنید. نوشیدن آب و مایعات فراوان نیز در طول روز به رقیق شدن خون کمک می کند. در طب سنتی مصرف میوه هایی مثل آلبالو، انار، توت سیاه، تمشک، زغال اخته، لیموی تازه، موز، زرشک، آلو، انگور قرمز، کیوی و سبزیجاتی مثل سیر و پیاز خام، شنبلیله، کاسنی، ریواس، کدوی سبز و پاپریکا ( نوعی فلفل قرمز) در کاهش غلظت خون موثر است. همچنین نوشیدن روزانه چای سبز و چای ترش نیز در کاهش فشارخون و نیز کاهش خطر بروز لخته های خونی مفید است .نتایج برخی تحقیقات نیز نشان می دهد که مصرف روزانه مقادیر کمی شکلات سیاه باعث کاهش تولید لخته خون و بروز بیماری های قلبی- عروقی می شود. بعضی از افراد مبتلا به غلظت خون به علت داشتن افزایش گلبول های قرمز در بدنشان لازم است جهت درمان خود (کاهش غلظت گلبول های قرمز‌) و با دستور پزشک معالج اندکی از خـون را اهـدا نمـاینـد به این کار ((فصد درمانی)) می گویند. معمـولاً افـرادی که میزان همـوتـوکریت آنها بیش از ۵۰ درصد باشد اقدام به فصد درمانی می کنند. اگر خون آنها برای انتقال خون مناسب باشد مورد استفاده قرار می گیرد، در غیر این صورت غیر قابل استفاده است.