پروتز چانه

جراحی پروتز چانه
معمولا پروتز چانه در افرادی گذاشته می شود که دچار عقب رفتگی چانه هستند و به اصطلاح چانه کوچکی دارند. در این بیماران بخصوص اگر ردیف دندان ها طبیعی باشد و اکلوژن نرمالی داشته باشند، می توان به راحتی با گذاشتن یک پروتز مناسب اختلال زیبایی را جبران کرد.

 

 

مزیت پروتز چانه 

در صورتی که این جراحی به خوبی انجام شود روش ساده ای است و حداقل عوارض را در بین پروتزهای صورت دارد. مراقبت های پس از جراحی نیز حداقل است و نتیجه زیبایی همیشگی است. و در صورتی که از پروتزهای سیلیکونی استفاده  شود معمولا عوارض در حداقل بوده ودر درازمدت هم مشکلی بوجود نمی آید.

 

عوارض جراحی پروتز چانه

معمولا در این جراحی، عوارض معمول پروتزهای صورت دیده نمی شوند. این عوارض معمولا شامل عفونت های پس از جراحی و یا عفونت های دیرهنگام ، جابجایی و پایین افتادگی پروتز با گذشت زمان و جابجایی در اثر ضربه است که برخلاف پروتزهای ناحیه گونه و جاهای دیگر صورت در پروتزهای چانه، بسیار نادر هستند و پروتز چانه تنها پروتزی در صورت است که می توان آن را بدون هراس از بروز عوارض قابل توجه،  توصیه کرد و از طرفی نیازی نیست که بیمار پس از جراحی رعایت خاصی داشته باشد و در روش زندگی محدودیتی را پذیرا شود.

محدودیت های پروتز چانه

بعد از جراحی، شکل چانه اصلاح می شود و زیبایی وهارمونی درفورم صورت ایجاد می شود ولی ردیف دندانها و اکلوژن (جفت شدن ) آنها تغییری نمیکند و به همین دلیل در بیمارانی که اکلوژن مناسب ندارند و جفت شدن دندانهای فک فوقانی و تحتانی مناسب نیستند ، پروتز چانه منجر به اصلاح این اختلال نخواهد شد .
از طرفی در بیمارانی که غیر قرینگی فک تحتانی دارند ، جراحی کلاسیک پروتز چانه حتی گاهی باعت بیشتر دیده شدن غیر قرینگی خواهد شد. در این موارد بهتر است بجای گذاشتن پروتز از جراحیهای پیچیده تر فک تحتانی  به تنهایی و یا همراه با فک فوقانی استفاده کرد . علی رغم سنگین بودن این جراحی ها و دوره ی بهبودی طولانی پس از عمل وشانس جوش خوردگی های ناقص یا عدم جوش خوردگی ،  در این بیماران، در این موارد تنها این روش های پیچیده می توانند به بهبود مشکل کمک کنند